Antonio Roade

El Concello de Nigrán estrenará este viernes, 6 de febrero, a las 18.00 horas en el Cine Municipal de A Ramallosa la corta documental O mestre Antonio Roade, una pieza audiovisual dedicada a uno de los docentes más emblemáticos del municipio. El trabajo se enmarca dentro de la iniciativa municipal Nigrán na memoria, cuyo objetivo es preservar el patrimonio inmaterial local a través de testimonios directos de sus protagonistas.

El documental recoge una extensa entrevista realizada por Cris Grande a Antonio González Roade, maestro jubilado de 90 años, que ejerció la docencia en Nigrán desde la década de los años 50 hasta los 70. Su testimonio pasa a formar parte del Archivo Histórico Audiovisual del Concello, que ya incluye entrevistas a mujeres representantes de oficios desaparecidos y reportajes sobre elementos etnográficos como el rehabilitado molino de Porto do Molle.

La entrada al estreno será gratuita hasta completar aforo. La duración de la cinta es de 36 minutos y, tras la proyección, se celebrará un coloquio con el propio protagonista, conocido por su alumnado como “Antonio Roade”.

El alcalde de Nigrán, Juan González, subraya la importancia de esta iniciativa para conservar la memoria colectiva del municipio. “Seguimos a documentar a través dos nosos maiores tradicións, oficios e costumes porque forman parte do noso patrimonio inmaterial”, explica. En este caso, señala que la propuesta tenía un carácter especialmente simbólico. “Neste caso propuxéronme documentar ao meu pai por ser o mestre veterano de Nigrán e quen pode explicar en primeira persoa como era o sistema educativo de posguerra”.

Antonio González Roade fue profesor en el colegio Damas Apostólicas de A Ramallosa, ubicado en el Pazo de Pías, desde principios de los años 50 hasta su cierre en los 70. Posteriormente impartió clase en la Academia Delta de Nigrán y, en su última etapa profesional, en el colegio Divino Salvador de Coruxo. En el documental rememora una enseñanza marcada por la dureza y la escasez de medios. “Era unha época moi difícil, a min ensináronme a ensinar a que os estudantes obedecesen”, confiesa.

Las aulas de entonces poco tenían que ver con las actuales. Medio centenar de alumnos de distintas edades compartían un mismo espacio, una antigua caballeriza con capacidad real para apenas veinte personas. La mayoría acudía caminando desde parroquias próximas como San Pedro, Parada, Belesar o San Cibrán, en Baiona. “Era un sistema moi duro que se baseaba na obediencia e con nulas axudas e poucas escolas públicas”, lamenta Roade.

Pese a las dificultades, el maestro recuerda con orgullo a su alumnado. “Os seus pais eran uns auténticos heroes… A min tocoume a lotería con eles”, afirma emocionado. Un antiguo alumno destaca en el documental el carácter cercano del profesor. “Recordo que xogaba con nós no recreo, ás canicas ou ao fútbol, era moi especial”, aunque reconoce que tampoco faltaban las reprimendas cuando era necesario.