O sector do metal da provincia de Pontevedra viviu este xoves unha xornada de paralización case total da actividade na primeira das seis xornadas de folga convocadas para reclamar un convenio colectivo digno.

A resposta foi masiva tanto nas empresas como nas rúas, cunha mobilización que sindicatos e traballadores cualifican de “histórica” pola súa dimensión e seguimento.

Segundo se destacou ao longo da xornada, o paro afectou de maneira xeneralizada ás principais compañías do sector naval, talleres mecánicos e concesionarios de automoción, deixando tamén os polígonos industriais practicamente baleiros.

Centos de piquetes informativos percorreron dende primeira hora a provincia para comprobar o seguimento, confirmando que a maioría do persoal optou por exercer o seu dereito á folga.

Só tiveron que intervir en casos puntuais de presión empresarial sobre traballadores, aínda que a xornada transcorreu sen incidentes relevantes malia o dispositivo policial despregado pola Subdelegación do Goberno.

A protesta non quedou nas naves industriais. En Vigo, máis de 10.000 persoas encheron as rúas nunha marcha multitudinaria que partiu dos estaleiros da avenida de Beiramar e rematou diante do edificio da Xunta de Galicia.

Alí celebrouse unha asemblea na que se expuxeron as propostas da patronal, cualificadas de “inasumibles”, e se lembrou o calendario de novas xornadas de folga previstas para os días 13, 14, 19, 20 e 21 de maio.

En Pontevedra, outra manifestación percorreu o traxecto entre Mollavao e a praza da Peregrina, tamén cunha participación destacada, ao igual que en localidades como Vilagarcía e Lalín, onde se repetiron as mobilizacións en apoio ás reivindicacións do sector.

As tres centrais con representación na mesa negociadora —CIG, CCOO e UGT— confirmaron a convocatoria das seis xornadas de paro tras constatar a “nula vontade da patronal de pactar melloras laborais e unha suba salarial xusta”.

A primeira mobilización fora impulsada pola CIG o 21 de abril ante o que consideran unha estratexia empresarial de precarización das condicións laborais e unha actitude inmobilista nas negociacións. Posteriormente, CCOO e UGT sumáronse á folga tanto no metal como no comercio do metal, que tamén se atopa en conflito.

O secretario comarcal da CIG-Industria, Xulio Fernández, criticou con dureza a postura empresarial ao denunciar a falta de negociación real e a intención de “impoñer as súas propostas sen atender as achegas da parte social”. Segundo explicou, a plataforma sindical busca mellorar as condicións das máis de 30.000 persoas traballadoras do sector na provincia.

Entre as principais reivindicacións, a CIG cualifica como “liñas vermellas” elementos como a duración do convenio —proposto pola patronal en catro anos— e unha suba salarial do 14% que consideran insuficiente, especialmente porque limita a actualización ao IPC ao 2%, o que impediría recuperar poder adquisitivo nun contexto de inflación.

Tamén reclaman unha redución real da xornada laboral, xa que o sector continúa sendo un dos que máis horas traballa do Estado. A proposta empresarial de ampliar vacacións a cambio de axustes de xornada foi cualificada de “tramposa” polos sindicatos. Ademais, denuncian a falta de avances na xubilación anticipada, que non se regula con garantías nin mediante contrato de relevo.

Outras demandas inclúen a subrogación do persoal para protexer os empregos en cambios de contrata, límites á subcontratación para reducir precariedade e sinistralidade, a regulación da contratación fixa descontinua e medidas específicas fronte ás altas temperaturas no verán, especialmente no sector naval, como a implantación da xornada continuada.

Comercio do metal, tamén en conflito

No caso do comercio do metal, que emprega arredor de 10.000 persoas na provincia, a situación tamén é de bloqueo. Dende xaneiro non se celebran reunións da mesa de negociación dun convenio caducado dende hai ano e medio.

As centrais abandonaron as conversas tras a proposta empresarial de eliminar a cobertura do 100% do salario dende o primeiro día de baixa por incapacidade temporal.

Os sindicatos tamén rexeitan a intención de suspender durante dous anos o artigo que impide ás empresas absorber os pluses salariais xa existentes, o que, segundo denuncian, impediría que os traballadores con mellores condicións se beneficien das futuras subas salariais. Ademais, critican que a proposta económica da patronal non inclúe ningunha cláusula de revisión vinculada ao IPC.