Seis mujeres pusieron hoy voz a la reivindicación de una igualdad real y efectiva en todos los ámbitos con la lectura del manifiesto de este 8 de marzo, en el acto institucional organizado por el Concello de Tui. El antiguo edificio de los juzgados, en la plaza de la Inmaculada acogió esta conmemoración en un evento que fue transmitido en directo a través de YouTube, la web municipal y las redes sociales.

La concejala de Igualdad, Ana Mª Núñez, abrió el acto de este 8 de marzo de 2021 exponiendo que “as mulleres continuamos reivindicando os nosos dereitos, o noso lugar, gritando en voz alta contra a violencia, a explotación e as desigualdades que estamos sufrindo”. Reivindicó “o valor da nosa contribución ao patrimonio común en creación e coñecemento, en coidados e apoios, en arte, na ciencia, na economía, na filosofía, … E por suposto, reivindicamos a nosa categoría como mulleres, como suxeito político e diana da opresión”. Un acto en el que se recordó la memoria y la historia de todas las mujeres, y en el que se visibilizó un año más que “a loita das mulleres está viva”.

A continuación, se proyectó el audiovisual “Únete á R-Evolución nos coidados” que rinde homenaje a las mujeres que estuvieron en primera línea durante la pandemia.

Los versos del poema “Pensamentos de realidade” de la pedagoga Teresa Domínguez junto a las piezas musicales interpretadas por Dafne Piñeiro y Lourdes Quintela, alumnas del Conservatorio Profesional de Música de Tui, se intercalaron en la lectura del manifiesto a cargo de seis mujeres de diferentes ámbitos.

Chelo Domínguez, directiva de una empresa de automoción, reconoció que ““aínda que no mundo occidental as mulleres gañamos moito terreo, aínda existen desequilibrios estruturais de carácter social, educativo e laboral que ameazan con que o soño dunha igualdade efectiva entre mulleres e homes non fose máis que unha simple ilusión. Para evitalo necesítanse medidas intelixentes e atrevidas”. Y apuntó hace falta “equilibrar a grella de saída rompendo os roles de xénero no acceso ao mercado laboral. E iso só pode traballarse mediante políticas que entendan que a influencia da contorna educativa, social e familiar nos primeiros anos de vida son absolutamente claves”. Expuso que a la celebración de 8 de marzo llegamos tras “unha loita moitas veces xorda, pero constante, das nosas e nais e avoas”. Añadía que “hoxe nos corresponde concienciarnos con que hai que seguir loitando para que na fotografía do futuro as nosas fillas e netas non lles custe saír ben encadradas, enfocadas, e en primeira fila; brillando ao lado, e non detrás, dos nosos fillos e netos”.

Marisa Giráldez, deportista, maestra y presidenta del Club de Badminton Tui reivindicó la igualdad de las mujeres “en todos os ámbitos da súa vida e especialmente no deporte, unha das áreas onde a discriminación da muller polo feito de ser muller é unha realidade aínda vixente”. Concluía indicando que “as mulleres somos corredoras de fondo: seguiremos e seguiremos, tamén despois desta crise, como sempre o fixemos, até chegar á máis xusta das metas: a igualdade real, plena e efectiva”.

Laura Méndez, como ella misma explicaba “continuadora dunha historia laboral de catro xeracións de mulleres emprendedoras e  loitadoras no sector hostaleiro” expuso que “grazas ás mulleres da miña familia aprendín que esta situación complicada do sector pasará, e, o renacemento  chegará cheo de emocións,  sentimentos e retos  marabillosos e nunca esquecendo o importante de ter sempre unha mirada de xénero que me leva a reivindicar os valores dun liderado feminino como cimentos sólidos que crean unha nova realidade no contexto Covid, con oportunidades dun futuro firme e seguro”. Concluyó indicando que “tal como fixemos avanzar este sector no pasado, podemos hoxe, mañá e sempre alcanzando, desta forma, un futuro igualitario”.

Rocío Gómez, presidenta de la Asociación de Amas de Casa de Tui, explicó como este colectivo nació en 1992 “co firme propósito de tecer redes entre mulleres para achegalas ao espazo público, ao coñecemento e ao tempo libre e para dar voz ao que nunca se conta: A nosa historia”. Explicó como la pandemia ocultó el papel de las mujeres “invisibles no público pero imprescindibles no universo dos afectos, do coidado, da sustentabilidade e da supervivencia familiar. Mulleres que sosteñen o mundo coas súas mans”. Y reclamó “o noso espazo persoal e profesional, o noso tempo para o lecer e o autocoidado, a repartición equitativa dos coidados familiares e as tarefas domésticas e a visibilidade das nosas contribucións á sociedade que foron e aínda hoxe seguen sendo silenciadas. Hoxe, as mulleres dicimos: estamos aquí e continuaremos este camiño para construír fogares entre iguais e onde o espazo público, as rúas e as prazas sexan tamén os nosos lugares”.

Laura Villaverde, actriz y creadora escénica, mostró su “compromiso e interese en crear personaxes femininos que leven soas o peso dramático de toda a obra escénica, e contribuír a romper cos aínda existentes e restrinxidos roles femininos”. Añadía que “como creadoras e creadores temos que fomentar a posibilidade de que unha muller poida interpretar a un personaxe con identidade ó servizo da historia e non ó servizo dun protagonista masculino, onde se poida extraer un discurso de igualdade como forma de exercer poder; realizando unha representación da realidade feminina que inflúa e condicione a formación dun referente feminino no imaxinario colectivo. Temos que visualizar e crear referente”. Concluía señalando que ““reivindicar a igualdade da muller tanto no mundo laboral, sexual, como no persoal segue a ser un asunto vixente”.

Nuria Garabal, maestra y directora en el Ceip Plurilingüe Nº1 de Tui, indicó que “dende a educación todos ou días facemos por conseguir un futuro igualitario para todas e todos. Os docentes somos modelos e inspiramos  aos  nosos  nenos e nenas  a crear un mundo sen discriminación de xénero”.  Y señalaba que “só educando en igualdade avanzaremos como sociedad”. Exponía que “a coeducación, a incorporación das mulleres como referentes nos libros, o trato igualitario na aula, no recreo, nas titorías…, son tarefas que nos corresponden como mestras e mestres”. Finalizó animando ““a todas as mulleres e nenas para que crean nas súas posibilidades e alcancen as súas metas, sabendo que as capacidades das persoas son ilimitadas”.