El pasado viernes se celebró el acto de la inauguración del monumento en honor a los 85 años de la muerte de Cleominio Muñiz Lorenzo y de otros seis republicanos enterrados en el cementerio de Camposancos.
Un acto organizado por la Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica do Campo de Concentración de Camposancos e Fosa Común de Sestas, y presentado por Bárbara Domínguez González y que contó con la actuación del violinista Leo Blanco Novoa, quien interpretó “Siciliana”, de María Theresa Von Paradís.
José A. Uris Guisantes tomó la palabra e hizo una breve semblanza de los siete primeros republicanos fallecidos en el Campo de Concentración. Cleominio Muñiz Lorenzo de Avilés; Anastasio Hernández Martín de Salamanca, vecino de Matico (Bilbao); Maximino Díez Llorente de Don Juan (León), vecino de Gijón; Isidoro Prieto Polo de Mieres (Asturias); Ramón Llerandi Vallejo de Villamayor – Piloña (Oviedo); Camilo Álvarez Hernández de San Martín de Iruña (Oviedo) y Camilo Arango García de Los Cabos (Oviedo).
Bárbara agradeció en nombre de la Asociación el infinito reconocimiento al autor del monumento, Daniel Pazó Piedra de Nigrán, que explicó por qué se interesó por la historia del joven estudiante de 18 años Cleominio Muñíz Lorenzo muerto por disparos de un centinela el 18 de noviembre de 1937.
“No acto de hoxe quixera destacar dous principais agradecementos. En primeiro lugar, ás persoas que fixeron posible o monumento que inauguramos. Daniel Pazó, canteiro, escultor afeccionado que tivo a idea e lle deu forma de maneira desinteresada e a José Manuel Rodríguez Crespo, que sempre estivo na loxística. En segundo lugar, a esas persoas que fixeron posible que dende 1937, nunca faltaran flores na tumba. Esas persoas mantiveron durante 85 anos a memoria de Cleominio, sen elas, este acto, este recoñecemento público non sería posible. Inmensa gratitude a todas elas”, destacó José Manuel Domínguez Freitas, presidente de la Asociación.
“Hai unhas poucas semanas apróbase a no va Lei de Memoria Democrática que xa tivo unha primeira consecuencia. Queipo de Llano, culpable da morte de 45.000 persoas, saía con nocturnidade da Macarena. Os seus familiares tiveron que facelo a escuras, esquivando ós medios de comunicación. Pola contra, nós, aquí, a plena luz do día e con satisfacción, lembramos a Cleominio e seis compañeiros máis que deron a súa vida por ser fieis ós ideais da República”, expuso Freitas en su intervención.
El presidente de la Asociación tuvo palabras para Cándido, que fue “o artífice de preparar a tumba de Cleominio e colocar unha cruz abandonada, a súa esposa de poñer flores ao igual que fixeron as camposinas, Eladia Loureiro Vega, Avelina Vázquez e Blanca Carrero Veiga. Todas elas, ata hoxe sen saír a luz pública, foron, entre outras mais de Salcidos e A Guarda, as que axudaron a ducias de prisioneiros”.
Para finalizar, los familiares de Cándido y Josefa retiraron las banderas republicanas del monumento, quedando inaugurado bajo el sonido del violín de Leo Blanco Novoa que interpretó la Internacional acompañada de las voces de los presentes.
